Advies van een binnenhuisarchitect en bloemist om het binnen wat gezelliger te maken

Francis (54jr) uit Heemstede

Sponsor: 
Aanmoedigingsfonds De Koninklijke Facultatieve Den Haag

Verslag

De laatste dagen voor 30 november waren behoorlijk spannend. Ik was zo dom geweest om te zeggen dat ik verrast wilde worden en niets van tevoren wilde weten van wat er die dag zou gebeuren. Daar had ik spijt van. Het enige wat ik wist was dat het om half 9 zou beginnen en rond half 5 zou zijn afgelopen.

Mijn naam is Francis van der Stuijt en ik heb het syndroom van Ehlers-Danlos. Dit wil zeggen dat je heel hypermobiel bent en in mijn geval dat ik regelmatig moet uitrusten op het bed dat in de kamer staat. Mijn wens was dat ik het fijn zou vinden dat als iemand binnenkomt hij/zij niet meteen het bed zou zien en daar zelf iets bij zouden bedenken. Dat dit een hele moeilijke wens was had Sophie, mijn contactpersoon van Oppepper4All, mij al laten weten. Verder hoorde ik weinig want alles verliep verder via míjn contactpersoon, mijn jongste dochter. Maar daar had ik ook om gevraagd (dom!).
Op 30 november om half 9 exact kwam er een hele delegatie binnen. Sophie, twee huisstylingdames en de fotografe. Het was dus toch gelukt iemand te vinden die misschien een oplossing voor mijn bed had. Eerst gingen we, mijn drie dochters en mijn man deden ook mee, een moodbord maken. Daarvoor werd er een stapel tijdschriften op tafel gelegd en daaruit moesten we scheuren wat we mooi vonden. Mooi wat betreft de kleur, de structuur, of waarvan het gemaakt was. We hadden de twee uur die ervoor gepland waren echt wel nodig. Maar dat hield in dat de binnenhuisarchitecte geen tijd meer had voor een schets mbt mijn bed. We hebben afgesproken dat ze dat in de toekomst nog eens gaat doen.
Na het opruimen kwam de volgende mevrouw al binnen met een enorm stuk oase op een bord met voor mij en de dochters, mijn man moest intussen naar zijn werk, en vier emmers met bloemen. We gingen (2 uur) bloemschikken. Een grote hobby van mij. Je kon het niet bedenken of Maria had het meegenomen. We waren zo enthousiast bezig, de tijd vloog voorbij. Omdat ik even moest uitrusten heeft Maria mijn bloemstuk afgemaakt en heb ik even op bed gelegen. Want er kwam ook nog een middag aan. Inmiddels was er nog iemand binnengekomen die mee zou helpen met het vervoer. We gingen een klein eindje met de auto naar een schattig theehuisje waar we een high tea aangeboden kregen. Nu vinden we allemaal alles lekker maar het was echt te veel lekkers. De laatste restjes bleven op de borden liggen en toen was het tijd voor mijn laatste activiteit. Dit ging ik alleen doen. Ik ging floaten. In badpak ging ik in een kleine ruimte, een soort cocon, gevuld met heel zout water. Te vergelijken met de dode zee in Israël. En op dat zoute water ging ik drijven. Een uur lang. Al weet ik dat niet zeker, want volgens mij heb ik even geslapen. Bijna helemaal uitgerust stapte ik bij Sophie in de auto zodat ze me thuis kon brengen.
Wat een fantastische dag heb ik gehad. Allemaal dingen die ik leuk vond, of lekker vond. Wat hebben de vrijwilligers hun best gedaan. En wat was het leuk om een dag positief in het middelpunt van de belangstelling te staan.
 
Alle Oppeppers heel erg bedankt. Het was geweldig, ik kan er weer even tegen.
.
Bedankt, Francis van der Stuijt.
 
Met de hartelijke medewerking van: 
 

Projectnummer 16390

 

 

 

 

 

Wensstichting oppepper 4all (c) 2012 Alle rechten voorbehouden.   e-Boekhouden.nl

 

Development & hosting: Feka ICT, web en hosting